Paul Klee

>Bekijk hieronder alle kunst van Paul Klee in onze collectie.< Paul Klee (18-december 1879 -29 juni 1940) wordt vaak de meest veelzijdige kunstenaar van de 20e eeuw genoemd. Terwijl zijn tijdgenoten zich vaak vastbeten in één stroming, zoals het kubisme of het surrealisme, bewandelde Klee een volstrekt eigen pad. Voor hem was schilderen geen kwestie van de realiteit kopiëren, maar een proces van creatie dat parallel liep aan de natuur zelf.

De Ontdekking van de Kleur
Hoewel Klee van huis uit een getalenteerd violist was, verschoof zijn focus definitief naar de schilderkunst na een legendarische reis naar Tunesië in 1914. De overweldigende lichtinval en de mediterrane kleuren in Noord-Afrika zorgden voor een artistieke bevrijding. “De kleur heeft mij,” schreef hij extatisch in zijn dagboek. Vanaf dat moment was zijn werk niet langer een zoektocht naar vorm, maar een viering van licht en pigment. Hij begon te experimenteren met abstracte kleurvlakken die aan mozaïeken deden denken, waarbij hij de harmonie die hij kende uit de muziek vertaalde naar een visuele taal.

Meester aan het Bauhaus
In 1920 trad Klee toe tot het Bauhaus, de revolutionaire academie voor design en architectuur. Hier groeide hij uit tot een invloedrijk theoreticus. Zijn lessen waren legendarisch; hij benaderde kunst als een levend organisme. Een van zijn beroemdste uitspraken luidt: “Een tekening is simpelweg een lijn die uit wandelen gaat.” Hij leerde zijn studenten dat een punt, een lijn en een vlak niet statisch zijn, maar krachten die beweging en emotie suggereren.
Zijn eigen werk uit deze periode is een wonderlijke mix van geometrie en poëzie. Hij combineerde vaak ongebruikelijke materialen, zoals olieverf met waterverf op gips of textiel, wat zijn schilderijen een mysterieuze, verweerde textuur gaf. Zijn onderwerpen varieerden van droomachtige landschappen en mechanische vogels tot abstracte composities die aan partituren doen denken.

Tegenslag en de Laatste Jaren
De opkomst van het nationaalsocialisme in Duitsland maakte een abrupt einde aan Klee’s succesvolle carrière. In 1933 werd hij door de nazi’s bestempeld als “ontaard” en moest hij vluchten naar zijn geboortestad Bern in Zwitserland. Kort daarna werd hij getroffen door sclerodermie, een zeldzame ziekte die zijn huid en spieren deed verharden.
Ondanks deze fysieke aftakeling bleef Klee met een bijna koortsachtige bezetenheid werken. Zijn stijl veranderde drastisch: de fijne lijntjes maakten plaats voor dikke, zwarte contouren en krachtige symbolen. In zijn laatste jaren schilderde hij veel engelen—wezens die niet perfect zijn, maar kwetsbaar, onhandig en diep menselijk. Paul Klee liet bij zijn dood in 1940 bijna 9.000 werken na, een monumentaal oeuvre dat ons nog steeds uitnodigt om verder te kijken dan de oppervlakte.
Hieronder het werk van Paul Klee dat wij in onze collectie hebben.